Hadis No: 1731
Ravi: ?bnu Ömer

Hz. Hafsa (ra)'n?n yan?na girdim, saçlar?ndan su daml?yordu. Bana: "Babam, yerine halife tayin etmiyormu? biliyor musun?" dedi. Ben: "Tayin etmesi gerekir" dedim. "Etmiyor!" dedi. Abdullah der ki: "Bu hususta babamla konu?mak üzere yemin ettim, sustum ve sabahleyin eve gittim. Ama babamla konu?mad?m. Sanki elimde bir da? ta??yor gibi s?k?nt?l? idim. Nihayet dönüp babam?n huzuruna girdim. Bana halk?n durumundan sordu. Haber verdim. Sonra kendisine: "Halk?n bir?eyler söyledi?ini i?ittim. Onu size söylemeye azmettim. Sizin, yerinize halife tayin etmeyece?inizi zannediyorlar. Halbuki sizin bir deve çoban?n?z veya koyun çoban?n?z olsa, sonra sürüyü b?rakarak size gelse, siz mutlaka sürünün zayi olaca??n? bilirsiniz, insanlara nezaretin daha (ehemmiyetli ve) çetin oldu?u da malumunuzdur" dedim. Bu sözlerim ona muvaf?k geldi ve bir müddet ba??n? (yast??a) koydu. Sonra tekrar bana do?ru kald?rarak: "Allah dinini, muhafaza edecektir. Ben yerime halife b?rakmam?? olsam me?rudur, çünkü Resulullah (sav) da yerine kimseyi b?rakmam??t?r. ?ayet bir halife b?rakacak olsam o da me?rudur, çünkü Ebu Bekir b?rakm??t?r" dedi. ?bnu Ömer der ki: "Vallahi babam, Resulullah (sav) ile Hz. Ebu Bekir'i anmaktan ba?ka bir ?ey yapmad?. Anlad?m ki, Resulullah (sav)'a hiç kimseyi denk tutmayacak ve yerine de kimseyi halife b?rakmayacak"