Hadis No: 2859
Ravi: Cabir

Resulullah (sav) hutbe verdi mi gözleri k?zar?r, sesi yükselir, öfkesi artard?. Sanki bir orduya "Dü?man?n?z ak?ama veya sabaha size bask?n yapacak!" diye tehlikeyi haber veren komutan gibi (fevkalde ciddi bir eda ile): "Ben size, K?yamet ?u iki parmak kadar yak?nla?m?? oldu?u bir zamanda peygamber gönderildim" der ve ?ehadet parma?? ile orta parma??n? birbirine yakla?t?rarak gösterir, sözlerine ?öyle devam ederdi: "Emmd bad! Bilesiniz, sözlerin en hay?rl?s? Kitabullah't?r. En güzel yol da Muhammed'in yoludur. ??lerin en ?erlisi de sonradan ihdas edilenlerdir. Her bid'at dalalettir." Ayr?ca, ?unlar? da söylerdi: "Ben her mü'mine kendi nefsinden daha yak?n?m. Nitekim, kim bir mal b?rak?rsa bu ailesi içindir. Kim bir borç veya (bak?ma muhtaç) horanta b?rak?rsa bu bana aittir ve benim uzerimedir."