Hadis No: 4256
Ravi: Seleme ?bnu'l-Ekva'

Resulullah (sav) ile birlikte Hudeybiye'ye geldik. Biz, bindörtyüz ki?i idik. (Kuyunun ba??nda) elli koyun vard?. Suyu bunlara bile yetmiyordu. Resulullah (sav) kuyunun kenar?na oturdu. (?yice hat?rl?yam?yorum) ya dua buyurdu, ya da kuyuya tükürdü. Derken kuyunun suyu co?tu. Biz de hem kendimiz içtik, hem de hayvanlar?m?z? sulad?k. Sonra Aleyhissalatu vesselam, bizi bir a?ac?n alt?nda biat etmeye ça??rd?. Önce ben biat ettim, sonra herkes gelip s?rayla biat etti. Nihayet halk?n ortas?nda kal?nca: "Ey Seleme, biat et!" buyurdu." "Ey Allah'?n Resulü, en ba?ta ben biat ettim!" dedim. "Yine de!" buyurdu. Resulullah (sav) beni ç?plak, yani silahs?z bulmu?tu. Bana deriden yap?lm?? bir kalkan verdi. Sonra bey'at almaya devam etti. Son ki?iden de bey'at al?nca: "Ey Seleme, sen bana biat etmiyormusun?" dedi. "Ey Allah'?n Resulü, ben sana, ba?ta da, ortada (da olmak üzere) iki kere biat ettim" dedim. "Olsun, yine de" buyurdu. Ben de üçüncü sefer biat ettim. Sonra bana: "Ey Seleme! Benim sana verdi?im kalkan?n nerede?" dedi. "Ey Allah'?n resulü dedim, amcam Amir ç?plak olarak bana rastlad?, ben de kalkan? ona verdim. Bu sözüm üzerine Aleyhissalatu vesselam güldü ve: "Sen," dedi, "vaktin birinde adam?n dedi?i gibisin: "Allah?m, demi?, bana öyle bir dost ver ki, o bana, kendi nefsimden daha sevgili olsun?" Sonra mü?rikler bizimle sulh hususunda haberle?meye ba?lad?lar. Öyle ki, birbirimize gidip gelmeler oldu. (Sonunda) sulh yapt?k. Ben Talha ?bni Ubeydillah (ra)'?n hizmetçisi idim. At?n? sular, ka?a??lar, kendine de hizmet eder, yeme?inden yerdim. (Çünkü) Allah ve Resulü yolunda hicret için mal?m? ve ailemi terketmi?tim. Biz ve Mekkeliler aram?zda sulh yap?nca, birbirimizle kar??t?k. Ben bir a?ac?n yan?na gelip dikenlerini süpürerek dibine yatt?m. Mekke halk?ndan dört mü?rik yan?ma geldi. Resulullah (sav)'a hakaret etmeye ba?lad?lar. Ben onlara k?zd?m ve bir ba?ka a?ac?n dibine geçtim. Silahlar?n? a?aca as?p yatt?lar. Onlar bu vaziyette iken vadinin a?a??s?ndan bir münadi ?öyle sesleniyordu. "Muhacirlerin imdad?na yeti?in! ?bnu Züneym öldürüldü!" Hemen k?l?nc?m? çekip, bu uyuyan dört ki?iye h?zla yürüyüp silahlar?n? ald?m, elimde deste yap?p, sonra da: "Muhammed'in yüzünü mükerrem k?lan o Zat'a yemin olsun, sak?n sizden kimse ba??n? kald?rmas?n, iki gözü ta??yan (kellesini) uçururum!" dedim. Sonra onlar? sürerek Resulullah (sav)'a getirdim. O s?rada amcam Amir (ra) da Abelat'tan Mikrez denilen bir adam?, üzeri çullanm?? bir at üzerinde beraberinde yetmi? mü?rik oldu?u halde Resulullah'a getirdi. Aleyhissalatu vesselam onlara bir nazar edip: "B?rak?n onlar?, fücurun ba?? da sonu da onlar?n olsun!" dedi ve hepsini affetti. Bunun üzerine Allah Teala hazretleri ?u ayeti indirdi: "O sizi Mekke'nin kanunda (hududu içinde) onlara kar?? muzaffer k?ld?ktan sonra, onlar?n ellerini sizden, sizin ellerinizi onlardan çekendi." (Fetih 24-26). Sonra Medine'ye müteveccihen oradan ayr?ld?. Beni Lihyan ile aram?zda bir da??n yer ald??? bir yerde konaklard?k. Beni Lihyan'?n hepsi mü?rik idi. Aleyhissalatu vesselam geceleyin da?a t?rmanacak kimseye isti?farda bulundu. Sanki o kimse Resulullah (sav)'?n ashab?n?n gözcülü?ünü yapacakt?. O gece iki veya üç kere da?a ç?kt?m. Sonra Medine'ye geldik. Resulullah (sav) yük develerini, beraberinde, ben de oldu?um halde, hizmetcisi Rabah ile gönderdi. Ben onun maiyyetine Talha ?bni Ubeydillah (ra)'?n at? ile ç?kt?m. Ben at? develerle birlikte k?ras?ya götürüp getiriyordum. Sabahleyin bir de ne göreyim! Abdurrahman el-Fezari, Resulullah (sav)'?n develerini ya?malam??, hepsini götürmü?, çoban? da öldürmü?. "Ey Rabah!" dedim, "?u at? al; durumu Talha ?bni Ubeydillah'a bildir, Resulullah'a haber ver ve de ki: "Mü?rikler mer'adaki sürüyü ya?malad?lar. Sonra bir tepenin üzerine ç?karak Medine'ye yönelip üç defa nida ettim: "Ey Sabah?m!" Sonra adamlar?n arkas?ndan ok atmak üzere ç?kt?m ve ?unlar? da terennüm ediyordum: "Ben ?bnu Ekva'?m, bugün alçaklar?n vay haline! Onlardan birine kavu?tum ve semerine bir ok att?m. Hatta okun kanad? omuzuna de?di. "Al bunu!" dedim. Ben ?bnu'l-Ekva'?m, Bugün alçaklar?n vay haline! Vallahi onlara at?yor ve yaral?yordum. Bir atl? bana dönecek olsa, bir a?aca gelip dibine oturuyordum. Sonra tekrar at?yordum. Derken da?(?n vadisi) darald?. Dar yere girdiler. Ben, da?a t?rmand?m. Onlara ta? atmaya ba?lad?m. Böylece onlar? takib etmeye devam ettim. Öyle ki, Resulullah (sav)'?n hayvanlar?ndan Allah'?n yaratt??? hiç bir deve yoktu ki arkama almam?? olay?m. Böylece mü?rikler benimle hayvanlar?n aras?ndan çekildiler. Sonra onlara ok atarak arkalar?n? takip ettim. Nihayet otuzdan fazla bürde ve otuz m?zrak b?rakt?lar. (H?zl? kaçabilmek için) hafiflemek istiyorlard?. Bir ?ey atacak olsalar, üzerine ta?lardan ni?an koyuyordum. Ta ki, Resulullah ve ashab? onlar? tan?s?n. Böyle gide gide dar bir da? yoluna geldiler. Bir de ne görsünler! Yanlar?na Bedr el Fezari'nin falan o?lu gelmi?. Hemen ku?luk yeme?i yemek üzere oturdular. Ben de bir tümse?in üzerine oturdum. Fezarî: "?u gördü?üm de ne?" diye sordu. "Bununla ba??m?z belada! Vallahi sabah?n köründen beri pe?imizde. Bize durmadan at?yor. Elimizde ne varsa çekip ald?" dediler. "Öyleyse sizden ona dört ki?i gitsin!" dedi. Böylece bana müteveccihen dört ki?i ayr?ld? ve da?a t?rmand?. Bana konu?ma imkan? verdikleri vakit, onlara: "Beni tan?yor musunuz?" dedim. "Hay?r, sen kimsin?" dediler. "Ben Seleme ?bnu'l-Ekva'?m, Muhammed'in yüzünü ?ereflendiren Zata yemin olsun sizden kimi istesem mutlaka yakalar?m. Ama sizden kimse beni yakalayamaz!" dedim. Onlardan bir adam: "Ben biliyorum!" dedi ve geri döndüler. Ben yerimden ayr?lmad?m. Derken Resulullah (sav)'?n atl?lar?n?, a?açlar?n aras?na girerken gördüm. En önde el-Ahram el-Esedi, arkas?nda Ebu Katade el-Ensari, onun arkas?nda el-Mikdad ?bnu'l-Esved (ra) ard?. Ahram'?n at?n?n gemini tuttum. (Bu s?rada) küffar dönüp gitti. Ahram'a: "Ey Ahram! Bunlardan sak?n. Resulullah ve ashab? gelinceye kadar yolunu kesmesinler!" dedim. Bana: "Ey Seleme! E?er Allah'a ve ahiret gününe inan?yor, cennetin de cehennemin de hak oldu?unu biliyorsan, benimle ?ehadet aras?na engel olma!" dedi. Ben de onu b?rakt?m. Abdurrahmanla kar??la?t?lar. Abdurrahman'?n at?n? hemen öldürdü. Abdurrahman da onu yaralayarak öldürdü ve onun at?na atlad?. Derken Resulullah (sav)'?n üvarisi Ebu Katae (ra) Abdurrahman'a yeti?ti, yaralay?p öldürdü. Muhammed'in yüzünü ?erefli k?lan Zat'a yemin olsun, ben onlar? yaya ko?arak takip ettim. Öyle ki, arkamda Resulullah (sav)'?n ashab? ve tozlar? sebebiyle bir ?ey görmüyordum. Gün bat?m? öncesine kadar böyle devam ettik. Bu s?rada bir da? yoluna sapt?lar, orada Zu-Karad denen bir su vard?. Sudan içmek için sap?lm??t?, çünkü susam??lard?. Pe?lerinden ko?arak gelen bana bakt?lar. Ben onlar? bundan uzakla?t?rd?m, bir damla bile tadamad?lar. Oradan ç?k?p zorluk veren bir da? yoluna sapt?lar. Ben ko?up onlardan bir adama yeti?tim, omuz kemi?ine bir ok saplad?m. "Al bunu! Ben ?bnul-Ekva'?m. Bugün alçaklar?n vay haline!" dedim. "Anas?z kalas?ca! Bu, sabahki Ekva'm??" dedi. "Evet ey kendinin dü?man?! Sabahki Ekva'?m!" dedim. Da? yoluna iki at b?rakt?lar. Onlar? Resulullah (sav)'a getirdim. Amcam Amir ?bnu'l-Ekva da birinde suland?r?lm?? süt di?erinde su bulunan iki kapla bana yeti?ti. Hem içtim, hem abdest ald?m. Sonra Resulullah (sav)'a geldim. Az önce kafirleri ba??ndan kovalad???m suyun ba??nda idi. Resulullah (sav)'?, bütün develeri ve mü?riklerden kurtard???m bütün e?yalar?, bürdeleri, m?zraklar? alm?? buldum. Bilal (ra) da kurtard???m o develerden birim kesmi?, Resulullah (sav)'a ci?erini ve hörgücünü k?zart?yordu. "Ey Allah'?n Resulü! Beni b?rak, ashabtan yüz ki?i seçip mü?rikleri takip edeyim, geriye b?rakt?klar? bütün habercilerini geberteyim!" dedim. Resulullah (sav) yan di?leri gündüz ?????nda görününceye kadar güldü. "Ey Seleme! buyurdu, kendini bunu yapabilecek güçte görüyor musun?" "Evet dedim, seni ?erefli k?lan Zat'a yemin olsun! Evet!" "?imdi onlara Gatafan yurdunda ziyafet verilmektedir" dedi. Derken Gatafanl? bir adam geldi ve: "Onlara falan ki?i bir deve kesmi?ti, derisini soyar soymaz bir toz gördüler ve: "Dü?man size de gelmi?" deyip kaç?p gittiler" dedi. (Geceyi orada geçirdik.) Sabah olunca Resulullah (sav): "Bugün en hay?rl? süvarimiz Ebu Katade, en hay?rl? piyademiz de Seleme idi" buyurdu. Resulullah (sav) bana iki hisse verdi: Biri süvari hissesi, biri de piyade hissesi idi. Bana bu iki hisseyi de vermi?ti. Sonra Resulullah (sav) devesi Adba'n?n terkisine beni alarak Medine'ye müteveccihen hareket etti. Biz yolda giderken, yaya yürüyü?ünde hiç kimsenin kendisini geçemedi?i Ensar'dan bir adam: "Medine'ye kadar yar?? yapacak var m?; ko?ucu yok mu? demeye ba?lad?. Bu sözünü habire tekrar ediyordu. Sesini i?itince: "Sen hiç bir iyiye ikram etmez, hiç bir ?erefliyi saymaz m?s?n?" dedim. "Resulullah (sav) hariç hay?r!" dedi. Ben (sav)'a yönelip: "Ey Allah'?n Resulü! Annem babam sana kurban olsun, bana müsaade buyurun, ?u adamla yar??ay?m!" dedim. "Sen bilirsin!" buyurdular. Adama: "Geliyorum haz?r ol!" dedim. Ayaklar?m? ayarlay?p s?çrad?m, ko?tum. Nefesimi canl? tutmak için bir veya iki tepede kendimi tuttum. Sonra yine onun pe?inden ko?tum. Yine bir-iki tepede kendimi tuttum. Sonra yeti?mek ve omuzlar? aras?na dokunmak için (tabanlar?) kald?rd?m. [Ve dokundum]. "Geçildin, vallahi seni geçtim!" dedim. "Biliyorum!" dedi. Medine'ye var?ncaya kadar onu geçtim. Vallahi Medine'de üç gece kal?p, Resulullah (sav) ile birlikte hemen Hayber'e gittik. Yolda amcam Amir ?bnu'l-Ekva, halka ?u beyitleri terennüm etti: "Vallahi Allah olmasayd? hidayeti bulamazd?k. Ne sadaka verir ne de namaz k?lard?k. Biz senin fazl?ndan müsta?ni de?iliz. Dü?manla kar??la??nca aya??m?za sebat ver. Üzerimize sekine (kuvve-i manevi) indir." Resulullah (sav) "Bu da kim." dedi, Amcam: "Ben Amir ?bnu'l-Ekva" cevab?n? verdi. Aleyhissalatu vesselam: "Ma?firet göresin Ey Amir!" diye dua buyurdu. Resulullah (sav) bir kimseye ma?firet diledi?inde bulundu mu mutlaka ?ehid olurdu. Bunun üzerine Ömer ?bnu'l-Hattab (ra) kendi devesinin üstünde seslendi. "Ey Allah'?n Resulü! Ke?ke bizi Amir'le faydaland?rsan!" Hayber'e vard???m?z zaman, krallar? Merhab k?l?nc? elinde (kar??m?za) ç?kt?. ?öyle i söylüyordu: "Hayber bilir ki ben Merhab'?m. Silah? tamam tecrübeli bir kahraman. Sava? olunca alevlenen bir yi?it!" Amcam Amir (ra) da ilerleyip ?unlar? söyledi: "Hayber benim de Amir oldu?umu bilir. Silah? tam yi?it kahraman." Hemen iki darbe birbirine girdi. Merhab'?n k?l?nc? amcam Amir'in kalkan?n?n içine rastlad?. Amir onu alttan vurmaya yeltendi. Ama k?l?c? kendine döndü ve ana damar?n? kesti. Ölümü de bundan oldu. (Bir ara) d??ar? ç?kt?m. Bir de ne göreyim! Resulullah (sav)'?n ashab?ndan birkaç ki?i: "Amir'in ameli bat?l oldu, o kendi kendini öldürdü!" demezler mi! Hemen a?layarak Aleyhissalatu vesselam'?n yan?na geldim. "Ey Allah'?n resulü! Amir'in ameli bat?l m? oldu?" dedim. "Bunu kim söyledi?" buyurdular. "Ashab?n?zdan baz?lar?!" dedim. "Bunu kim söylemi?se yan?lm??. Bilakis onun ecri iki katt?r!" buyurdular. Sonra beni Ali ?bnu Ebi Talib (ra)'e gönderdiler. O gözünden hasta idi. Bu arada Aleyhissalatu vesselam: "Sanca?? yar?n öyle bir zata verece?im ki Allah ve Resulü'nü sever; Allah ve Resulü de onu sever" dedi. Ali'ye geldim, gerçekten gözünden rahats?zd?. Onu yederek getirdim. Resulullah (sav) gözlerine tükürdü. An?nda iyile?ti. Sanca?? ona verdi. Sonra Merhab ç?kt?. ?öyle demeye ba?lad?: "Hayber bilir ki ben Merhab'?m. Silah? tamam tecrübeli bir kahraman. Sava? olunca alevlenen bir yi?it!" Ali (ra) da ?öyle dedi: "Ben, annemin arslan dedi?i kimseyim. Ormanlar?n çirkin manzaral? arslan? gibi. Dü?manlara kilo ile ton tartar?m." Sonra Merhab'?n ba??na bir darbe indi ve onu öldürdü. Hayber onun eliyle fethedilmi?i!