Hadis No: 4544
Ravi: Müseyyeb ?bnu'l-Hazn

Ebu Talib'in ölüm an? gelince, Resulullah (sav) yan?na geldi. Ba?ucunda Ebu Cehil ile Abdullah ?bnu Ebi Umeyye ?bni'l-Mu?ire'yi buldu. "Ey Amcac???m! Bir kelimelik Lailahe illallah de! Onunla Allah indinde senin lehine ?ehadette bulunay?m!" dedi. Ebu Cehil ve Abdullah at?larak (Ebu Talib'e): "Sen Abdulmuttalib'in dininden yüz mü çevireceksin?" diye müdahale ettiler. Resulullah (sav), (kelime-i ?ehadeti) ona arzetmeye devam etti. Onlar da kendi sözlerini aynen tekrara devam ettiler. Öyle ki bu hal Ebu Talib'in son söz olarak, onlara: "Ben Abdulmuttalib'in dini üzereyim!" demesine kadar devam etti. Ebu Talib Lailahe illallah demekten kaç?nm??t?. Resulullah (sav): "Yasaklanmad??? müddetçe senin için isti?far edece?im!" dedi. Bunun üzerine aziz ve celil olan Allah ?u vahyi indirdi. (Mealen): "Akraba bile olsalar, onlar?n cehennemlik olduklar? ortaya ç?kt?ktan sonra mü?rikler hakk?nda Allah'tan af dilemek ne Peygmaber'e ve ne de iman edenlere uygun dü?mez" (Tevbe 113). Cenab-? Hak ?u ayeti de Ebu Talib hakk?nda indirmi?tir. (Mealen): "Sen, sevdi?in kimseyi hidayete erdiremezsin. Ancak Allah diledi?ine hidayet verir. Do?ru yolda olanlar? en iyi bilen de O'dur" (Kasas 56 ).