Hadis No: 0823
Ravi: Zeyd ?bnu Erkam

Bir sefer esnas?nda Hz. Peygamber (sav)'le beraber ç?km??t?k. Bir ara bütün askerler s?k?nt?ya dü?tü. Übey ?bnu Selül (f?rsattan istifade) ?öyle dedi: "Resulullah'?n yan?ndakilere infak etmeyin de etraf?ndan da??ls?nlar." Ayr?ca ?unu da ilave etti: "Hele Medine'ye bir dönelim, aziz olanlar, zelil olanlar? oradan sürüp ç?karacakt?r." Ben hemen gelip bu sözleri Hz. Peygamber'e haber verdim. Resulullah (sav) Übey ?bnu Selül'e adam göndererek yan?na ça??rd? ve "Böyle mi söyledin?" diye sordu, ?bnu Selül, böyle bir davran??a yer vermedi?ine dair yemin etti. (Orada bulunanlar bu söze inanarak): "Zeyd, Resulullah (sav)'a yalan söyledi" dediler. Bu sözlerine çok üzüldüm. Öyle ki, Cenab-? Hakk beni tasdiken ?u vahyi indirdi: "(Ey Muhammed) münaf?klar sana gelince, "Senin, ?üphesiz Allah'?n peygamberi oldu?una ?ehadet ederiz" derler. Allah, senin kendisinin peygamberi oldu?unu bilir, bunun yan?nda münaf?klar?n yalanc? olduklar?n? da bilir..." (Münafikün, 1). (Zeyd) der ki: "Sonra Hz. Peygamber (sav), (onlara: "özür dileyin de) sizin için Allah'tan ma?firet taleb edeyim" dedi ise de ba?lar?n? çevirip gittiler." Zeyd ?bnu Erkam (ra), "..Onlar t?pk? s?ralanm?? kof kütük gibidirler..." (Münafikun, 4) mealindeki ayetle ilgili olarak da ?u aç?klamay? yapt?: "Münaf?klar yak???kl? kimselerdi."