İslam'da
Haram Olan Evlenme Şekilleri
Bunlar İslamdan önce cahilliyet devrinde uygulanan nikah
şekilleridir.
Tamamı batıldır.
Nikah-ı Muta
Nikah-ı Makt
: Dul kalan kadın kocasının mirasına dahil olurdu. Başka karısından
çocukları
varsa en büyük oğul babasının karısına başkasından daha çok hak
sahibiydi.
Eğer üvey annesi ile evlenmek istiyorsa onun üzerine bir elbise atar ve
onu sahiplenirdi, bu genel bir uygulama şeklini almıştı.
Nikah-ı Şığar
: Takas evlenmesi demektir. İki kişi
aynı
miktar mehirle, kızlarını birbirine evlenmek üzere vermeyi taahüt
ederler.
Kadına verilmesi gereken mehirden babave kocalar faydalanmış olur.
Nikah-ı İstibda
: Kendi soyundan daha asil ve daha zeki
bir
çocuk sahibi olmak isteyen adam, karısını meziyetleriyle tanınmış bir
erkeğe
gönderir. Kadın gebe kaldıktan sonra evine döner. Koca gebelik kesin
belli
oluncaya kadar karısına yanaşmaz. Doğan çocuk kocadan olmuş sayılır ve
onun mirasçısı olurdu.
Grup Evlenmesi
: Sayıları onu geçmeyen bir grup erkek
aynı
kadınla cinsel ilişkide bulunurdu. Kadı, gebe kalır çocuk doğurursa,
doğumdan
bir müddet sonra bu erkeklerin hepsini davet eder ve onlara şöyle
derdi: Benimle olan ilişkinizden doğan şeyi biliyorsunuz. bir çocuk
sahibi
oldum. Erkeklerden birine hitap ederek: "Ey Ebucehil çocuğuna istediğin
adı koy" derdi. Bu andan itibaren o kimse çocuğun babası olur ve
babalığı red edemezdi.
Serbest Birleşme
: Bazı kadınlar bütün erkekleri kabul
ederler
ve kapılarına bayrak asarlardı. bir çocuk doğurunca bütün müşterilerini
toplar ve "kaif" denilen bir kimse çocuğun babasının kim olduğunu tayin
ederdi. Artık o kimse çocuğun babası olurdu.
Nikah-ı Bedel
: İki erkeğin karılarını muayyen bir
müddet
için değiştirmeleridir.
Nikah-ı Hdn
: Erkek muayyen bir bedel karşılığında bir kaç gün birlikte yaşamak
için
kadınla anlaşırdı. bu bir nevi metres hayatı şeklinde olan bir
birleşmeydi.
Deneme Evlenmesi
: Kadının muayyen bir dostu varsa ve
bundan
bir çocuk doğurmuşsa, beyanı üzerine kadın o kimseye nikahlanırdı. Bu
bir
çeşit dneme evlenmesiydi.
Kaynak:
Büyük Kadın İlmihali,
Rauf PEHLİVAN