| Hadis No : 3382 | | Ravi: Enes | | Tanım: Resulullah (sav)'?n yan?nda iki ki?i hap??rd?. Efendimiz, bunlardan birine te?mitte bulundu (yani "yerhamukallah" dedi), di?erine te?mitte bulunmad?. Niye böyle davrand??? sorulunca: "?u, Allah Teala'ya hamdetti, öbürü Allah Teala'ya hamdetmedi." cevab?n? verdi." | Kaynak: Buhari, Edeb 127; Müslim, Zühd 53, (2991); Ebu Davud, Edeb 102, (5039); Tirmizi, Edeb 4, (2743)
Gönder | Yazdır ] | |
| Hadis No : 3383 | | Ravi: Ebu Musa | | Tanım: Müslim'in Ebu Musa'dan yapt??? bir di?er rivayette ?öyle buyrulmu?tur: "Biriniz hap??r?r ve hamdederse, ona te?mitte bulunun. Allah'a hamdetmezse te?mitte bulunmay?n." | Kaynak:
Gönder | Yazdır ] | |
| Hadis No : 3384 | | Ravi: Ebu Hüreyre | | Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: "Karde?ine üç kere te?mitte bulun, üçten fazla (hap??r?rsa) art?k bu nezle olmu?tur." | Kaynak: Ebu Davud, Edeb 100, (5036); Tirmizi, Edeb 5, (2745); ?bnu Mace, Edeb 20, (3714)
Gönder | Yazdır ] | |
| Hadis No : 3385 | | Ravi: Ebu Hüreyre | | Tanım: Resulullah (sav) buyurdular ki: "Allah hap??rmay? sever, esnemeden ho?lanmaz. Öyleyse sizden biri hap??r?r ve Allah'a hamdederse, bunu i?iten her müslüman üzerine, yerhamukallah demesi hak (bir vazife)dir. Ancak esnemeye gelince, i?te bu, ?eytandand?r. Biriniz namazda esneyecek olursa, imkan nisbetinde kendini tutsun ve "hah" diye ses ç?karmas?n. Zira buy ?eytandand?r, ?eytan kendisine gülüyor demektir." | Kaynak: Buhari, Edeb 125,128, Bedü'l-Halk 11; Müslim, Zühd 56, (2994); Ebu Davud, Edeb 97, (5028); Tirmizi,
Gönder | Yazdır ] | |
| Hadis No : 3386 | | Ravi: Ebu Hüreyre | | Tanım: Resulullah (sav) hap??rd??? zaman, yüzünü elleriyle veya elbisesiyle örterdi ve sesini de k?sard?. | Kaynak: Ebu Davud, Edeb 98, (5029); Tirmizi, Edeb 6, (2746)
Gönder | Yazdır ] | |
| Hadis No : 3387 | | Ravi: Ebu Musa | | Tanım: Yahudiler, Resulullah (sav)'?n huzurlar?nda zoraki hap??r?rlar ve bununla kendileri için yerhamukumullah demesini umarlard?. Resulullah ise onlara: "Allah size hidayet versin ve akl?n?z? ?slah etsin" derdi. | Kaynak: Ebu Davud, Edeb 101, (5038); Tirmizi, Edeb 3, (2740)
Gönder | Yazdır ] | |
|