ÖNSÖZ

Ötedenberi inanmayan insanların tenkit etmeye çalıştıklarımeselelerden birisi, Hz. Peygamber (sav)’in birden fazla kadınlaevlenmesi meselesidir. Bu türlü fikirleri ortaya atan insanlar, ya hiçbirdine inanmayan, Allah-Peygamber-Kitap kabul etmeyen insanlardır veya butenkidi yapıp dillerine dolayanlar, Ehl-i Kitap dediğimiz Hıristiyanve Yahudilerdir. Bu iki sınıfın dışında bilmediğiiçin tenkit edenler varsa onlar için de bu yazıyı hazırlayanyazarımız, Efendimizin evliliklerinin hikmetlerini değerlendirmektedir.

İnsanlık tarihi, geçmişten günümüze, iki farklı topluluğunvarlığını haber vermektedir. Bunlardan birisi, Allah’ainananlar, diğeri ise inanmayanlardır. İnanmayanlar, her fırsattakarşı tarafa saldırmış, onların kutsal gördüğübir kısım yüce değerlere dil uzatmaktan geri durmamışlardır.Kendi içlerinde bulunan zehirlerini topluma akıtmış, böyleliklede onları zehirlemeye devam etmişlerdir. Bundan sonra da buna benzerolaylar elbette devam edecektir. Çünkü herkes kendi iç dünyasınıyaşayacak, fıtratının gereğini ortaya koyacak, böyleliklede Yüce Yaratıcı’nın "(Ey Peygamber!) De ki: Herkes kendikarakterine göre hareket eder. Rabbiniz kimin en doğru yolda olduğunudaha iyi bilir." (17, İsrâ:84). "Dileyen inansın, dileyeninanmasın" (18, Kehf:29). beyanlarının doğruluğuortaya çıkmış olacaktır.

Evet, öteden beri inanmayan insanların tenkit etmeye çalıştıklarımeselelerden birisi, Hz. Peygamber (sav)’in birden fazla kadınlaevlenmesi meselesidir. Bu türlü fikirleri ortaya atan insanlar, ya hiçbirdine inanmayan, Allah-Peygamber-Kitap kabul etmeyen insanlardır, ki bunlarönce kendilerinin tenkit ettikleri, akıllarına sığdıramadıklarıbu şeyi kendileri yaşamaktadırlar. Hem de fıtrat kanunlarınıda aşarak, vicdan taşıyan birisinin duyduğunda şaşkınlığadüşeceği bir ölçü içinde. Şimdi kadınlarla beraber olmamevzuunda bu kadar ölçüsüz olan kimselerin kalkıp da Allah Resûlü’nübu konuda tenkit etmeleri elbette son derece tutarsız bir şeydir. Veyabu tenkidi yapıp dillerine dolayanlar, ehl-i kitap dediğimiz Hıristiyanve Yahudilerdir. Bunların tenkitleri de son derece yersiz ve mantıksızdır.Zira kendilerinin inanmış oldukları şu andaki Tevrat veİncil’de pek çok peygamberin evli olduğu, hem de bazılarınınpek çok sayıda hanıma sahip oldukları nakledilmektedir. Şimdipeygamberliğine inandıkları insanların, Hz. Muhammed’den(sav) çok daha fazla evlilik hayatı yapmalarına bir şey demeyenbu kişilerin, kalkıp da bu durumu serrişte etmeleri elbetteobjektiflikle bağdaşmamaktadır. Yahut ta bu durumu dillerinedolayanlar, akıllarını müsteşriklere kaptırmış,düşünceden ve gerçeği okumaktan aciz zavallılardır.Bunlar da şayet Siyer ve Meğâzî dediğimiz Hz. Peygamber’inhayatını anlatan kitaplara bakacak olurlarsa, bu evliliklerin hangişartlarda ve hangi sebeplerden dolayı meydana geldiğini gayet açıkbir şekilde görecek, vicdanları varsa bu iddialarındanutanacaklardır.

Çok evlilik Hz. Peygamber’in ilk olarak uyguladığı birtatbikat değildir. O’ndan önce de pek çok peygamber, aynıuygulamayı yapmıştır. Aynı zamanda savaşlarda esirdüşen kadınların da, eş olarak alınması yineİslâm’dan önceki dinlerde uygulanan bir prensiptir ve bu bir noktadagereklidir de.

Bununla ilgili olarak Tevrat’ta şu tavsiye vardır: "Düşmanlarınakarşı cenge çıkacağın ve Allah’ın onlarısenin eline vereceği ve onları esir olarak götüreceğin zaman,esirler arasında bakılışı güzel bir kadın görüponu arzu eder ve karı olarak kendine almak istersen; o zaman onu evinin içinegetireceksin; ve o başını tıraş edecek, tırnaklarınıkesecektir; esirliğin esvabını üzerinden atacak, senin evindeoturacak, babasına ve anasına tam bir ay ağlayacak, ondan sonrada kendisine yaklaşacak ve onun kocası olacaksın, o da senin karınolacak..."

Yine Tevrat’ta Hz. İbrahim’in pek çok kadınla evli olduğu,Hz. Davud’un çok sayıdaki hanımının yanında, bir çokcariyesinin olduğu , Hz. Süleyman’ın yedi yüz hanımının,üç yüz de cariyesinin bulunduğu nakledilmektedir.

Kur’ân da, çok evliliğin yeni bir şey olmayıp, diğerpeygamberlerin de bir uygulaması olduğunu haber vermektedir: "Andolsun,Biz senden önce de elçiler gönderdik, onlara da eşler ve çocuklarverdik .." (13, Ra’d:38).

Evet, çok kadınla izdivaç, bilhassa ahkâmla gelen Enbiyâ için bir bakımazaruridir. Zirâ, dinin, aile mahremiyeti içinde cereyan eden pek çok yönlerivardır ki, ona ancak bir insanın nikahlısı muttali olabilir.Binaenaleyh, dinin bu yönlerini anlatmak için herhangi bir istiâre vekinayeye başvurmadan -ki çok defa bu türlü anlatma tarzı anlamayıbulandırır ve istinbatı zorlaştırır- her şeyialabildiğine açık bir şekilde anlatacak, mürşidelereihtiyaç vardır.

İşte, her şeyden evvel, nübüvvet hanesinde bulunan bu temizzevceler, kadınlık âlemine karşı, irşad ve tebliğvazifesinin sorumluları ve nakilcileri olma itibariyle, peygamber için de,peygamberlik için de; kadınlık âlemi için de gerekli, hattâ elzemolur.

Bununla beraber, söz konusu olan peygamber, Allah tarafından insanlığagönderilen, hattâ sadece insanlara değil, aynı zamanda cinlere de gönderilennebilerin sonuncusu olursa, durum daha da ehemmiyet kazanır. Kıyametekadar gelecek olan insanların ihtiyaçları, istekleri, karşıkarşıya kalacakları problemler durumu daha da hassaslaştıracaktır.Bütün bunların aktarılması, hem de en hassas ve mahremmeselelere kadar, peygamberin her hâline şahit olan bir kısımkimselerin -ki bunlar da ancak hanımları olabilir- bulunmasına bağlıdır.

Allah Resulü’nün bu evliliklerindeki çeşitli hikmet ve maksatlara değinmedenönce, zevcelerinin kısaca hal tercümelerini verecek olursak, durumun anlaşılmasıdaha da kolay olacaktır.