Hadis No: 4775 Ravi: Huzeyfe
Resulullah (sav)'a halk hay?rdan sorard?. Ben ise, bana da ula?abilir korkusuyla, hep ?erden sorard?m. (Yine bir gün): "Ey Allah'?n Resulü! Biz cahiliye devrinde ?er içerisinde idik. Allah bize bu hayr? verdi. Bu hay?rdan sonra tekrar ?er var m??" diye sordum. "Evet var!" buyurdular. Ben tekrar: "Pekiyi bu ?erden sonra hay?r var m??" dedim. "Evet var! Fakat onda duman da var" buyurdular. Ben: "Duman da ne?" dedim. "Bir kavim var. Sünnetimden ba?ka bir sünnet edinir, hidayetimden ba?ka bir hidayet arar. Baz? i?lerini iyi (maruf) bulursun, baz? i?lerini kötü (münker) bulursun" buyurdular. Ben tekrar: "Bu hay?rdan sonra ba?ka bir ?er kald? m??" diye sordum. "Evet!" buyurdular. "Cehennem kap?s?na ça??ran davetliler var. Kim onlara icabet ederek o kap?ya do?ru giderse, onlar bunu ate?e atarlar" buyurdular. Ben: "Ey Allah'?n Resulü! Ben (o güne) ula??rsam, bana ne emredersiniz?" dedim. "Müslümanlar?n cemaatine ve imamlar?na uy, onlardan ayr?lma. [?mam s?rt?na (zulmen) vursa, mal?n? (haks?zl?kla) alsa da onu dinle ve itaat et!]" buyurdular. "O zaman ne cemaat ne de imam yoksa?" dedim. "O takdirde bütün f?rkalar? terket (kaç)! Öyle ki, bir a?ac?n köküne di?lerinle tutunmu? bile olsan, ölüm sana gelinceye kadar o vaziyette kal." buyurdular.
Kaynak: Buhari, Fiten 11, Menak?b 25; Müslim, ?maret 51, (1847); Ebu Davud, Fiten 1, (4244, 4245, 4246, 4247
Gönder | Yazdır ] | |
|
|
|